Opština koja slikovito prikazuje odlazak najkvalitetnije radne snage i gašenja industrije je upravo Drvar, koja danas nosi tragove jedne sasvim drugačije prošlosti. Mjesto koje je nekada živjelo od industrije, sada se suočava s promijenjenim ritmom svakodnevnice i pitanjem, kako dalje.Ruševine nekadašnjih fabrika danas su slika Drvara. Prazne hale, bez radnika i bez proizvodnje. Nekad razvijena industrijska opština, danas mjesto iz kojeg se odlazi. Bez posla i perspektive, ostaju uglavnom stariji.
Drvar i dalje nosi teret industrijske prošlosti, ali pokušava graditi novu priču. Fokus se više okreće prema turizmu i poljoprivredi. Prirodne ljepote i kvalitetno zemljište vide se kao šansa za razvoj. Ipak, opštinski budžet je uglavnom socijalnog karaktera, što ograničava veće investicije. Zato u Drvaru ističu da je za ozbiljniji iskorak potrebna i snažnija podrška.
DUŠICA RUNIĆ, načelnica Općine Drvar
“Želimo da se razvijamo u tom pravcu, svakako mi sami ništa ne možemo raditi, radimo uz pomoć vanjskih izvora finansiranja, to su uglavnom izvori koje dobijamo na osnovu prijave na javni pozive kod viših nivoa vlasti. Ono što je trenutno aktuelno u Drvaru je rekonstrukcija i izgradnja gradske tržnice, koja će da unaprijedi i poboljša položaj naših poljoprivrednika.”
Najavljeni projekti trebali bi doprinijeti postepenom razvoju ove opštine, ali svakodnevni život određuju i osnovne usluge. Drvar je sredina gdje dominira starije stanovništvo, što povećava potrebe za zdravstvenom zaštitom. Dom zdravlja radi uz nekoliko ljekara i podršku specijalista koji dolaze sa strane, ali i dalje postoji nedostatak kadra, pa se pacijenti za ozbiljnije slučajeve upućuju u Livno, koje je udaljeno više od 100 km.
SLAVKO ROGIĆ, direktor Doma zdravlja Drvar
“Naša boljka i zdravstva u Drvaru je to što smo jako izdvojena opština. Daleko smo od svih bolnica, najbliža nam je bolnica u Livnu, 105 km, to nam je i matična bolnica, sve pacijente vozimo u tu bolnicu, sa njima imamo jako dobru komunikaciju i surađujemo.”
Drvar ostaje opština u kojem se i dalje osjete posljedice gašenja industrije, odlaska stanovništva i ograničenih mogućnosti. I dok se traže nova rješenja, pitanje je koliko još može zadržati one koji ovdje još žive.
